Wittevrouwenveld

De naam verwijst naar de congregatie der Witte Vrouwen. Na annexatie door Maastricht in 1920 en kanalisatie van de Maas startte de grootschalige ontwikkeling van deze arbeidersbuurt. Met opvallende architectuur. In het centrumgebied vooroorlogse blokken met wit gekeimde gevels. Aan de westzijde van Wittevrouwenveld vroeg naoorlogse sociale woningbouw met veel kenmerken van de Bossche School. Fraaie deuromlijstingen, zorgvuldige gootdetails en hoekaccenten bij eindwoningen. Meest bijzondere is toch wel de woningbouw aan het Schepenenplein. Van oorsprong een woonschool. Bedoeld voor de arbeidersbevolking -crapuul in de volksmond- die uit krotten in de binnenstad en specifiek het Stokstaart- en Boschstraatkwartier moesten vertrekken. Eerst was een woonschool nodig om ‘te leren wonen’. Bewust centraal in de wijk voor ‘toezicht’ en zonder voor- en achtertuin omdat dat nog een brug te ver was. Door de ondertunneling van de A2 opent de woonbuurt zich nu naar de fraaie Groene Loper in het westen.

Wittevrouwenveld in beeld

© Volksbuurtverkenner - Ontwerp door Tineke Reijbroek - Realisatie door de Websitebouwers